Bugüne kadar pek köÅŸe yazısı yazmadım ama bugün yazmamın bir tek amacı var uzun süredir yoÄŸun bakımda hayat mücadelesi veren babamı Erdinç OVATMAN’ıtemsil ediyor olmam .Hayat bazen öyle acımasız ki öyle süprizleri var ki hiç anlamadan yaşıyoruz. YaÅŸamak istemesek te yaÅŸadığım her acı için birer tecrübe diyorum evet söylerken rahat söylüyorum ama yaÅŸarken bu kadar kolay deÄŸil.
İnsanın hayatında yaÅŸadığı bu kadar büyük acılar aslında hayatı öÄŸretiyor . Ben öÄŸrendim acılarla yanarak,piÅŸtiÄŸimi görüyorum etrafımdaki insanları görüyorum sahte yüzleri ÅŸimdi daha iyi görüyorum .BaÅŸkanlık sıfatı taşıyan insanların sadece kelimeden ibaret olduÄŸunu ÅŸimdi daha iyi görüyorum. Sağır ,dilsiz kör, olanları okuma, yazması olmayanları ,telefonun yes tuÅŸunu kullanmaktan aciz olanları fobileri,hobileri olanları ÅŸimdi daha iyi görüyorum .
Sadece gülüyorum artık kızmıyorum bu kadar sahtelik içinde halen gerçek olduÄŸum için ÅŸükrediyorum sadece.Uzun uzun yazmama gerek olmadığını düÅŸünüyorum anlayana sivrisinek saz diyorummm….
Son olarak gazeteme ve dergime yaÅŸadıklarımız doÄŸrultusunda ara vermiÅŸtim. Her ÅŸeye kaldığım yerden devam ediyorum hani ÅŸu bahsettiÄŸim sağırlar ,dilsizler ve körler varya merak etmiÅŸlerdir ….
Ben buradayımm hemdeee sonuna kadarrr……
Babam yazılarını hep böyle bitirir ….
Bende hepinize saÄŸlıklı günler diliyorum
HOÅžÇAKALIN….