
Hayata inat ,acılara inat yinede yaÅŸamak.Gerçekten yazarken bu defa zorlanıyorum.Bugüne kadar umudum vardı hem de en büyüÄŸünden.Gözlerini açmasını bana 1 kere de olsa bakmasını ayça demesini beklediÄŸim bir babam vardı.Çok savaÅŸtı ,çok mücadele verdi.Ama baÅŸaramadı olmadı sonsuzluÄŸa gitti.Ölümünü halen kabullenmiÅŸ deÄŸilim .Ama içim okadar huzurlu ki çünkü giderken bile her ÅŸey istediÄŸi gibi oldu.Çok sevdiÄŸi Anadolu Ajansın’da baÅŸladı son hazırlıklar,her ÅŸey layık olduÄŸu ÅŸekilde hazırlandı.Son yolculuÄŸuna onun istediÄŸi gibi dik durarak yolladım.Çok zor babam olmadan ve artık olmadığını bilerek yaÅŸamak zor olacak. .Evet acımı yaşıyorum ama dik duruyorum iÅŸime sahip çıkıyorum .Çünkü babam çok seviyordu mesleÄŸini ve asla dediÄŸim bu mesleÄŸi bende çok seviyorum.Ve sonuna kadar bana babamdan miras kalan bu mesleÄŸi yürüteceÄŸim.Çünkü ben babamın kızıyım…
Babamın hastalığı boyunca ve sonsuzluÄŸa giden yolda bizi yalnız bırakmayan ,acımızı paylaÅŸan tüm dostlarımıza teÅŸekkürlerimi sunuyorum.
Mekanın cennet olsun babam….