
Kaç yaşınızda olursanız olun babanız yaşıyorsa hala çocuksunuzdur......
Ne zaman ki babanızı kaybediyorsunuz,iÅŸte o zaman gerçekten büyüyorsunuz.
Çünkü çınarın gölgesi yok artık üzerinizde.
Sizi fark etmediÄŸiniz halde yaÄŸmurdan, güneÅŸten koruyormuÅŸ meÄŸer o gölge.
Siz de aile kuruyorsunuz, baba oluyorsunuz,sizin de gölge yaptığınız ve koruduÄŸunuz birileri oluyor ama o gölgeyi çok arıyorsunuz.
Babanız öldüÄŸünde büyüyorsunuz..
Artık soru soracağınız, öÄŸreneceÄŸiniz, azarını duyacağınız,takdirini alacağınız, akÅŸam eve dönerken yolunu gözleyeceÄŸiniz,korkacağınız bir babanız yoksa büyüyorsunuz.
Yarınınızdan sorumlu tuttuğunuz, her istediğinizi almak zorunda olan o kişi yoksa artık...
Hep sessiz aÄŸlayan, suskun seven, en zor dönemde bile yıkılmaz görünen,
sırtınızı dayadığınız çınar aÄŸacınız yoksa artık...
Büyüyorsunuz o zaman iÅŸte.
Savaşın ortasında komutansız kalmaktır, babasız kalmak.
Kaç yaşınızda olursanız olun babanız yaşıyorsa hala çocuksunuzdur...
Ve bu yüzden de sevdiklerinizin kıymetini bilin.Genelde biz deÄŸeri kaybettikten sonra anlarız.Ama iÅŸ iÅŸten çoktan geçmiÅŸ olur.KeÅŸke dememek için siz, siz olun babanızın kıymetini iyi bilin .Çünkü çınarın gölgesi kaybolduÄŸunda anlıyoruz güneÅŸin yakıcı sıcaklığını.....